این پژوهش با هدف طراحی و اجرای پایلوت یک خانه بهداشت چشم در مناطق دور افتاده و توسعه‌نیافته ایران، با طراحی و راهبری یک خانه بهداشتی و درمانی، به بررسی عدم دسترسی به مراقبت چشم در مناطق دور افتاده و توسعه‌نیافته ایران می‌پردازد. با توجه به بالا بودن میزان آسیب‌های بینایی و کمبود متخصصان متخصص چشم‌پزشکی، این مطالعه یک راه‌حل پایدار پیشنهاد می‌کند: آموزش کارکنان بهداشتی محلی (مانند بهورزان و کارشناسان نظارت بهداشتی) به عنوان دستیار ارائه‌دهنده مراقبت‌های چشمی. این پرسنل آموزش‌دیده خدمات مراقبت چشم ضروری را از راه دور ارائه خواهند کرد، اتکا به تیم‌های پزشکی سیار موقت را کاهش داده و دسترسی طولانی‌مدت به مراقبت‌های ویژه چشمی را به ویژه برای جمعیت‌های آسیب‌پذیر مانند کودکان و سالمندان تضمین خواهند کرد.